Plony L

Nazwa Hindu Kush to nic innego jak geograficzna nazwa pasma górskiego ciągnącego się przez około 800km od północno-wschodniej części Afganistanu do północno-zachodnich granic Pakistanu. Podkreślić naprawdę warto, że jest to pasmo wysokich gór. Bardzo wielu osobom Afganistan kojarzy się z pustynią i bardzo ciepłą równikową pogodą. Jednak warunki panujące w regionie Hindu Kush potrafią być dosyć srogie. Tam właśnie przez wiele lat ewoluowała ta odmiana 100% INDICA, której wpływa na kulturę cannabis jest zbyt wielki by moc go opisać w jednym artykule.

Już w latach 60’tych i 70’tych nasiona tego gatunku trafiły do USA i Europy. Prawda jest taka, że w Stanach na początku nie przyjęły się one zbyt dobrze (zarówno wśród hodowców (głównie kalifornijskich, jak i palaczy, w Ameryce dominowały wtedy odmiany Sativa). W Europie w owym czasie Amsterdam był centrum kultury marihuanowej. Klimat pogodowy był bardziej sprzyjający dla rozwoju tej odmiany. Tak naprawdę w USA odmiana ta przyjęła się w wersji, która była hodowana w Europie przez parę pokoleń. Pierwsze wersje “europejskiego” Hindu Kush, trafiły do Stanów w drugiej połowie lat 80’tych i zmieniły oblicze sceny cannabis na zawsze.

Hindu Kush wytwarza krępe, zbite rośliny, które znane są ze średniej wielkości, ale bardzo twarde kwiaty. Jest to odmiana, która produkuje bardzo dużo żywicy, bogatej w kanabinoidy. Niektóre fenotypy są znane z faktu, że nabierają fioletowego zabarwienia. Jest rośliną niebywale prosta w uprawie i świetną dla początkujących. Przez fakt, że rozwijała się ona w ciężkich warunkach, wyrobiła sobie zdolność bardzo szybkiego kwitnienia. Kończy w zaledwie 7-8 tygodni. Dominują terpeny o posmaku sosny, ziemistości oraz przypraw korzennych. Bardzo klasyczne “Indicowe” smaki. Oczywiście są to odmiany bardzo bogate w THC. Od zawsze ich poziomy notuje się pomiędzy 17-20%. Najbardziej znana jest za relaksacyjny, uspokajający efekt na ciało. Jest jedną z najmocniejszych odmian medycznych, pomagającą na bardzo wiele schorzeń i dolegliwości.

W latach 80’tych była to topowa odmiana na menu niejednego coffeshopu w Holandii. Ale ze względu na swoją różnorodność smakową i pod względem mocy, sama w sobie straciła popularność wśród holenderskich KOMERCYJNYCH hodowców. Jako skutek spadła jej popularność wśród klientów. Została zastąpiona przez swoje hybrydowe potomstwo jak np. OG Kush, Sour Kush itp. Niemniej jednak są miejsca, gdzie wciąż jest dostępna!! Zarówno w coffeshopach (Grass Company Tilburg) jak i w postaci nasion (Sensi Seeds). Nie straciła natomiast popularności wśród breederów dla których wciąż służy jako rodzic dla wielu nowych odmian. Jest niesamowicie popularna do tworzenia odmian służących do produkcji ekstraktów. Postrzegana jako odmiana dla koneserów, wciąż (po tak długim czasie istnienia) jest w stanie zachwycić bogatym intensywnym smakiem jaki w pełni fizycznym, błogim upojeniem.

Erdpurt od Ace Seeds to doskonała odmiana do uprawy na zewnątrz w chłodniejszym klimacie i została stworzona przez skrzyżowanie Erdbeer (oryginalny szwajcarski klon truskawek) z Purpurea Ticinensis. Oba te szczepy zapewniają Erdpurt odporność potrzebną do rozwoju w trudnych warunkach klimatycznych. Purpurea Ticinensis jest znana ze swojej dużej odporności na pleśń i grzyby i została ustabilizowana przez 8 lat na wysokości 1330 m n.p.m. w szwajcarskich górach.

Erdpurt ma bardzo krótki okres kwitnienia wynoszący 7-8 tygodni, a pełną dojrzałość osiąga pod koniec lata, zwykle pod koniec sierpnia do początku września. Ta odmiana radzi sobie w trudnych warunkach pogodowych, w tym przy silnym wietrze, deszczu i niskich temperaturach. Nawet kilkudniowe mrozy można pokonać. Jest to czysta Indica, prawie bez rozgałęzień, pełna bardzo żywicznych pąków oraz wielokolorowych liści i łodyg. Hodowcy outdoor na północnych szerokościach geograficznych właśnie odkryli niezawodnego partnera do swojej następnej uprawy.

Aromaty Erdpurt można opisać jako mieszankę świeżo palonej kawy i haszyszu, z nutami truskawek, jeżyn, połączonymi z ziemistym tłem. Nie ma co narzekać na smaki. Trzeba jednak pójść na kompromis, jeśli chodzi o poziomy THC, zostały one przetestowane na nieco niskim poziomie, z 8-12%. Szwajcarski szczep Purpurea Ticinensis nie jest szczególnie znany z wysokiego poziomu THC.

Erdpurt bez wątpienia sprawi, że wszyscy będą na haju, ale kwiaty nie będą miały podniebnego poziomu THC, jakie ma wiele odmian. Wielu palaczy nie postrzega tego jako poważnej wady. Niższy poziom THC oznacza również możliwość palenia więcej i nadal być w stanie wykonać swoje zadania. Posiadanie dużych zbiorów konopi na wolnym powietrzu o doskonałym smaku, gotowych do końca lata, nie odbywa się bez niewielkiej ofiary.